Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/3 E. 2025/1187 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/414 E., 2020/284 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düşme İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.04.2024 tarihli, 2021/37859 Esas ve 2024/5601 Karar sayılı ret kararı İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2021/37859 Esas, 2024/5601 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2024 tarihli ve KD - 2024/108923 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ve süre aranmayan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/414 Esas 2020/284 Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında "Dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’ın temyiz başvurusunun süresinde olduğuna, sanığa atılı "dolandırıcılık " suçu için TCK'nın 157/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğine ve düşme kararı verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/414 Esas 2020/284 Karar sayılı hükmü hakkında, esastan incelenerek karar verilmediğinden temyiz isteminin reddi kararı ile itirazın kabulü kararı arasında zamanaşımının durmadığı gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/414 Esas 2020/284 Karar sayılı hükmüne ait gerekçeli kararın sanığa 05.12.2020 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ...’ın temyiz süresinin 12.12.2020 tarihinde sona ereceği, ancak 12.12.2020 tarihinin Cumartesi gününe tekabül ettiği, 5271 sayılı CMK’nın 39/4 maddesinin “ Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter. “ hükmü gereğince temyiz süresinin ilk mesai günü olan 14.12.2020 tarihine uzayacağı, sanığın temyiz dilekçesinin havale tarihinin 14.12.2020 olup süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu, III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2021/37859 Esas, 2024/5601 Karar sayılı red ilâmının KALDIRILMASINA, Sanığa yüklenen "Dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 09.08.2012 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.