Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2124 E. 2025/14506 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/624 E., 2019/1975 K. SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM: İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; olayın dolaylı tanıkları ... ile ...'ün ifadelerinde sanıktan bahsetmediklerine, çalınan eşyaları bu kişilere satanın sanık olmadığından, iyi niyetli kişiye satılan malın bedelinin iade edilmesinden ya da paranın emanete alınmasından sanığın sorumlu tutulamayacağına, esasen eşyaları satın alan kişilerin iyi niyetli olup olmadıklarına dair Mahkemece bir değerlendirme yapılmadığına, sanık tarafından satılmayan eşyaların bedelinin kime ne şekilde ödeme yapılacağı konusunda Mahkemece bir belirleme yapılmadığı gibi süre de verilmediğine, zararın tazminiyle ilgili kanunda olmayıp Yargıtay tarafından geliştirilen bir usûlü bilmemesinden dolayı sanığın sorumlu tutulamayacağına, İlk Derece Mahkemesindeki mahkûmiyete konu 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanık için kazanılmış hak teşkil ettiğinden, istinaf mahkemesince bu miktardan fazla cezaya hükmedilemeyeceğine, suç eşyasını sanığın satmadığı gibi parasını da almadığından, lehine 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.