Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13301 E. 2025/12854 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/13301
Karar No
2025/12854
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/892 E., 2021/1260 K. SUÇ: Hırsızlık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, tanık Vehbi'nin izin vermesi üzerine parasını da ödeyerek aracı emaneten aldığına, dava karara çıkmadan önce de şikâyetten vazgeçildiğine, TCK'nın 146. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, şikâyetçi şikâyetten vazgeçtiğinden ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 168. maddesi ve lehe olan tüm hükümlerin uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın suç tarihinde sokak üzerinde kilitli olarak park edilmiş olan şikâyetçiye ait aracın arka tekeri üzerinde saklanan kontak anahtarını bulup, bu anahtarı kullanarak aracı çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/13301, K. 2025/12854, T. 02.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-13301-e-2025-12854-k-d7328fee5f2c