Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2136 E. 2025/12797 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/241 E., 2019/1855 K. SUÇ : Hırsızlık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

Sanık ... (...) müdafiinin, 08.07.2019 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık ... hakkında verilen 27.02.2020 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.02.2020 tarihli ve 2019/241 Esas, 2019/1855 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair, 27.02.2020 tarihli ve 2019/241 Esas, 2019/1855 Karar. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu kararlara yönelik temyiz isteminin reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE DAİR EK KARARIN ONANMASINA, II. Sanık ... (...) hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın, soruşturma aşamasında, eşi olan diğer sanığa acıyarak suçu üstlendiği, bu nedenle ödemede bulunmadığı ve etkin pişmanlıktan faydalanma iradesi göstermediği, sanığın suçu işlemediği, sanığın geçirdiği bir kazadan dolayı yaralanmış olması nedeniyle atılı suçları işlemesinin mümkün olmadığı, sanığın cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.