Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19721 E. 2024/17304 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/287 E., 2023/94 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin 28.03.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece lehe temyiz edilen 25.02.2016 tarihli ilk kararda, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükmolunan sonuç cezanın çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve 3.000,00 TL adlî para cezası olduğu, bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken hırsızlık suçundan sanığın eylemlerine uyan tüm maddeler uygulandıktan sonra hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve 3.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddelerine göre hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hak oluştuğundan bahisle aynı Kanun'un 165. maddesine göre sanığın cezalandırılmasına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün gerekçe kısmından 5237 sayılı Kanun'un 165.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım ile hükmün 3 ilâ 10. fıkralarının çıkarılarak yerine “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ve 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması, suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.