Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18335 E. 2025/15116 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/336 E., 2023/222 K. SUÇLAR : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlâli , mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I-Sanık ... müdafiinin sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemi yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... ve müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde 1.Sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak yazılmadığı halde ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, 2.5237 sayılı TCK'nin 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nin 142/2-h ve 143/1. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması sanığa yüklenen mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği, her ne kadar sanığa zorunlu müdafii atanmış ise de, savunmasının alındığı 10.11.2022 tarihli duruşmada müdafii hazır edilmeden savunması alınarak ve müdafinin hazır bulunmadığı karar duruşmasında da mahkûmiyete karar verilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-(e) maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.