Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1469 E. 2023/6908 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/1469
- Karar No
- 2023/6908
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/107 E., 2016/424 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme SUÇLAR TARİHİ : 31.08.2014 HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE, 2) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 3) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, A) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklar hakkında hükmedilen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/1-3. maddeleri uyarınca sanıklara, 18.02.2016 tarihli 4. celsedeki ara karar ile atanan zorunlu müdafi ile birlikte savunmalarının alınması gerektiği gözetilmeden, sanıkların daha önceki tarihli olan ve müdafi bulunmaksızın yaptıkları savunmaları ile yetinilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması, B) Sanık ...'nın ayrı yargı çevresi içerisinde bulunan Burhaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında, adı geçen sanığa duruşmadan bağısık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 26.05.2016 tarihli duruşmada SEGBİS yoluyla veya bizzat hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, C) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinden kamu davası açıldığı, aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinden hüküm kurulduğu, bu madde gereğince verilecek cezanın alt sınırının 5 yıl olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesi gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren sanığın istinabe sureti ile sorguya çekilemeyeceğinden, Mahkemesince sorgusu yapılmadan, yakalandığı yer Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinde 12.12.2015 tarihindeki sorgusu ile yetinilip hüküm kurulmak suretiyle adı geçen sanığın savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.