Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12642 E. 2024/15242 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/12642
- Karar No
- 2024/15242
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/279 E., 2023/97 K. ŞİKÂYETÇİ : Vesile Ebru Karakaş SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanlarından suçun saat 20.44 sıralarında otobüse bineceği esnada gerçekleştiği anlaşıldığından, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.42 olduğu, buna göre suçun gece vakti işlendiği belirlenerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi gereğince verilen cezalarda artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Bozma sonrasında yapılan yargılamada; sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik ve aynı Kanun'un 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son celsede zorunlu müdafîin hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 3-Suça konu telefonun TİB kayıtlarından tespit edilen ve hakkında takipsizlik kararı verilen ... isimli şahısta ele geçip kollukça teslim alınarak şikâyetçiye iade ediliği, dosya kapsamından sanığın bizzat pişmanlık göstererek suça konu telefonu iade ettiğine dair bilgi bulunmadığı anlaşılmakla, şartları oluşmadığı hâlde 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesine göre cezada indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.