Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11962 E. 2025/15982 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2353 E., 2021/2762 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, yapılan incelemede: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/576 E., 2019/947 K. sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2020/378 E., 2020/472 K. sayılı kararı ile "...Sanıklar ... ve ...'un 26/08/2019 tarihli 1. Celsede savunma yapmak için müdafii talep etmeleri üzerine sanıklara müdafii tayini için işlem yapıldığı, 13/09/2019 tarihli duruşmada sanıkların savunmalarının alındığı ancak, CMK'nın 191 ve 147. madde ve fıkraları hükümleri gereğince kimlik tespiti yapılıp, yasal hakları hatırlatılarak ve iddianame okunarak sorgularının yapılması gerektiği halde, birleşen dosya ve asıl dosya iddianameleri okunmadan ve hakları hatırlatılmadan sorgularının yapıldığı, usulüne uygun olarak savunmalarının alınmadığı, bu surette hukuka aykırı olarak tespit edilen sorgunun hükme esas alınarak hüküm tesisi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerine muhalefet edildiği, bu durumun CMK'nın 289/1-i madde ve fıkralarına göre kesin hukuka aykırılık hali olup, aynı yasanın 280/1-d maddesine göre bozmayı gerektirmesi, kabule göre de; 1-Sanıkların gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nun 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubuna karar verildiği halde gerekçeli karar başlığında sanıkların gözaltında kaldıkları tarih ve sürenin gösterilmemiş olması, 2-Sanıklar müdafii katılan .. .. Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünün hesabına 200 TL ödeme yaparak, iade sağlamış ise de; bu iadenin zararın fazlalığı sebebiyle tam bir iade sayılamayacağı ancak kısmi iade kabul edilerek TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği katılana sorularak, sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-Katılan .. .. Üniversitesi Rektörlüğünün bildirdiği zarar miktarı gözetilerek, TCK 3 ve 61. maddeleri nazara alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmaması, 4-Dosyadaki mevcut olay yeri inceleme raporlarında zarar verme bulgusu belirtilmediği halde, mala zarar verme suçunun nasıl ve ne şekilde oluştuğu açıklanmadan bu suçtan sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, 5-Sanıklar ... ve ... hakkında .. .. Üniversitesi Rektörlüğü'ne karşı işledikleri suçlardan mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi…" gerekçeleri ile sanıklar hakkında şikâyetçilere yönelik hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hükümler kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2020/378 E., 2020/472 K. sayılı kararı ile bozma üzerine Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/197 E., 2021/355 K. sayılı kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.