Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10329 E. 2023/1197 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3301 E., 2022/3312 K. SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2022 tarihli ve 2022/17724 Esas, 2022/13128 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143/1 maddeleri, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 maddesi gereğince cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır. 2.Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/873 Esas, 2022/1358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1 maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3301 Esas, 2022/3312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesine göre artırıma ilişkin 2. paragrafın hükümden çıkartılarak, 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmünde ise 1. paragrafın hükümden çıkartılarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesine göre 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek, sanık ve sanık müdafinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, suça konu motosikletin bina eklentisi dışında olduğuna, şikâyetçinin oturduğu binada bir arkadaşına misafir olarak gittiğine, çıkarken motorları karıştırarak yanlışlıkla şikâyetçinin motoruna bindiğine, hırsızlık kastı olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi ile yargılanması gerekirken aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile yargılanmasının hatalı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak dosyasının uzlaşma kapsamına alınmasını talep ettiğine; Sanık müdafiinin temyiz isteği ise, müvekkilinin alkollü olması sebebiyle motosikleti kendisinin zannederek suç işleme kastı olmadan motosiklete binerek gittiğine, polis noktasına geldiğinde gerçeği anladığına, hiçbir kaçma, direnme vb. bir girişimde bulunmadan motosikleti teslim ettiğine, bir ceza verilecekse 5237 sayılı Kanun'un 146/1.maddesine göre verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın suç tarihinde geceden sayılan zaman diliminde, etrafı duvarlarla çevrili olan ayrı giriş kapısı bulunan apartmanın bahçesine girdiği, burada muhafaza altında bulunan şikâyetçiye ait motosikleti alarak olay yerinden ayrıldığı, başka bir suçtan aranma kaydı olduğu için yol uygulamasında aynı gün saat 08.00 sıralarında durdurulan sanığın şikâyetçinin çalınan motosikleti ile birlikte yakalandığı, sanığın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan savunmasında motosikleti soy ismini bilmediği Akın isimli arkadaşından gece saat 03.30 sıralarında aldığını beyan ettiği, bu hali ile eylemin geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştiği, sanığın herhangi bir zarar ödemesi yapmadığı, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediği kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmalarında, suça konu motosikleti açık kimlik ve adresini bilmediği Akın isimli bir arkadaşından kullanmak için gece saat 03.30 sıralarında aldığını beyan etmesine karşın, kovuşturma aşamasındaki savunmasında Çağrı Karabacak isimli arkadaşı ile sabah ezanı sesine kadar oturduğunu ve alkol aldığını, daha sonra suça konu motosikletle geldiğini düşünerek motosikleti bulunduğu yerden aldığını, seyir halinde iken kolluk güçlerince yakalandığını savunması karşısında, suç tarihinde suç yeri olan Antalya ilinde güneşin saat 05.07'de doğduğu, yaz saati uygulaması nedeniyle geceden sayılan zaman diliminin de saat 05.07'de sona erdiği dikkate alındığında, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları ve sabah saat 08.00 sıralarında yakalanması birlikte değerlendirilerek, sanığın müsnet suçları kesin olarak geceden sayılan zaman diliminde işlediğinin ispatlanamadığı, süpheli kalan bu husus sanık lehine yorumla sanığın müsnet suçları gündüzden sayılan zaman diliminde işlediğinin kabulü gerektiği gerekçesi ile hırsızlık suçundan cezasında 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesine göre arttırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesinin ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/4. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesinin yerinde görülmediği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/873 Esas, 2022/1358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Hırsızlık Suçu Yönünden Şikâyetçi beyanına, dosya kapsamında yer alan 11.08.2022 tarihli görgü ve tespit tutanağı ile olay yeri fotoğraflarına göre, suça konu motosikletin şikâyetçinin ikamet ettiği apartmanın, etrafı duvarla çevrili bahçesi içerisinden çalındığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (A) başlığı altında açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafisinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hırsızlık Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (B) başlığı altında açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3301 Esas, 2022/3312 Karar sayılı kararında sanık ve müdafîî tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.