Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/939 E. 2025/3059 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/590 E., 2019/1266 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olduğu; sanık ... müdafiinin ise temyiz isteminin tüm suçlardan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenmekle; A.Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli ve 2019/590 Esas, 2019/1266 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, B.Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyiz isteminin; sanığın , suça konu işyerine ısınmak için girdiğine, paranın çalındığına ve işyerine girildiğine dair katılanın soyut beyanından başka bir delil bulunmadığına , görgü tanığının ifadesine itibar edilmediğine, sadece katılanın beyanına dayalı olarak, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık ... müdafinin temyiz isteminin ; sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin hiçbir delilin bulunmadığına, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak, 1- Dosya içeriğine göre, kimliği tespit edilemeyen üçüncü bir şahsın, katılanın işyerinden çalınan 30 TL para ile birlikte olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, 2- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, sanıkların, katılanın işyerinde bulunan yazar kasadan çaldığı paranın 30 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/410 Esas ve 2013/79 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırı olan TCK'nın 142/1-b, 62 ve 51.maddeleri uyarınca verilen erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.