Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5930 E. 2025/5439 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1986 E., 2020/2049 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ilhâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine (hırsızlık), ilk derece mahkemesince konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan Kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

I. İlk derece mahkemesince konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, itirazın da merciince incelendiği belirlenerek dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE, II. Hırsızlık suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası akabinde yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince TCK'nın 142/2-h, 143, 62, 53. maddelerinden sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, sanık ile müdafiinin istinaf talebi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda TCK'nın 143. uygulamasına dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak, TCK 62/1. maddesinin uygulandığı fıkradaki "6 yıl 3 ay hapis cezasının", "'4 yıl 2 ay hapis cezası" olarak değiştirilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın üzerine atılı suçları işlemediği, suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın borcuna karşılık olduğunu düşünerek suça konu bisikleti aldığına, öncelikle sanığın hırsızlık suçundan beraatine, aksi kanaate varılacak olunursa, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.