Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5926 E. 2025/4789 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1103 E., 2020/1141 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının değiştirilerek sanıkların beraatlerine şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın istinaf talepleri üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının değiştirilerek, sanıkların beraatlerine şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, MOBESE kayıtları, tanıklar ... ile tanık ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İstinaf mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin sübût yönünden değerlendirme ve kabulü hatalı görülerek kararın değiştirilmesi yoluna gidilmesi durumunda, istinaf mahkemelerince ilk derece mahkemesince toplanan delilleri takdir ederek dosya üzerinden yapacakları incelemeler sonucunda karar veremeyecekleri, ancak duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nın 303 ve 280. maddelerine aykırı olarak dosya üzerinden yapılan inceleme ile beraat kararı verilmesi, 2-Tanık ...'nın beyanlarından ve MOBESE kamera kayıtlarının incelenmesinden sanıkların suçta kullandıkları 61 VT 080 plaka sayılı aracın tespit edildiği, bu aracın tanık ... tarafından olaydan önce kiralanarak 10 günlüğüne sanıklardan Recai'nin kullanımına tahsis edildiği, her iki sanığın da olay günü birlikte olduklarını kabul ettikleri ve saat 22.40'da olay yerinden hırsızlığın yapıldığı aynı günün devamında gece saat 03.00 sıralarında sanıkların aynı araçla bu defa Akçaabat ilçesinde başka bir inşaattan hırsızlık yaparken yakalanmaları nedeniyle suçta kullandıkları aracı olay yerinde bırakarak kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı hırsızlık suçunu işledikleri sabit olduğu hâlde, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının bozma kararının içeriği doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.