Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2275 E. 2025/3843 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/743 E., 2019/973 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, mahkemenin sanık hakkında benzer suçlardan mahkûmiyet kararları olduğu için ceza verdiğine, bu durumun masumiyet karinesini ihlâl ettiğine, sanığın aşamalarda beyanları talimatla alındığından dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçeleri hukuka aykırı olduğuna, hükmün eksik inceleme ve eksik gerekçelere dayalı olduğuna, söz konusu eylemin banka veya kredi kartlarının yetkisiz kullanımı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2017 tarihli 2017/1671 Esas numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 53/1 maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı, sanığın savunmasının Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinde talimat ile alındığı, Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2019 tarihli ve 2018/397 Esas 2019/59 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 242/5, 62, 52/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiin kararı istinaf etmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açıldığı ve sanığın savunması talimat ile Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinde alınarak sanık hakkında ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 142/2-e, 168/2, 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği nazara alındığında 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın yetkili olmayan mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla, mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.