Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14 E. 2023/9186 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/14
Karar No
2023/9186
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/138 E., 2016/134 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ... SUÇTAN ZARAR GÖREN : İçişleri Bakanlığı SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanıklar ..., ... müdafii, şikâyetçi İçişleri Bakanlığı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Şikâyetçi kurum vekilinin sanıklar hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; A. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik şikâyetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunmadığından, anılan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan şikâyetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: B. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ...'in eylemini aynı anda birden fazla mağdura yönelik gerçekleştirmesi nedeni ile hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin ve yine eylemin silahtan sayılan kırık cam parçası ile gerçekleştirilmesi nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 265/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/696 Esas, 2011/7 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetinin 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesinde düzenlenen suça ilişkin olduğu, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Yasada sanık lehine değişiklikler yapıldığından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilâm esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş, 5271 sayılı Kanun'un 251/8. maddesinde düzenlenen 'basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz', hükmü gereği, sanık ...'in kamu görevlisine hakaret suçu ile birlikte basit yargılama usulü kapsamına girmeyen kamu malına zarar verme suçunu da işlediği gözetildiğinde, Tebliğname'nin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, C. Sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanığın, sanıklar ..., ... hakkında kamu malına zarar verme suçu yönünden şikâyetçi kurum vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmeyen kamu malına zarar verme suçundan zarar gören İçişleri Bakanlığına gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1-24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, aynı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 ... maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer ... “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 ... maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi kapsamına giren kamu görevlisine hakaret suçu yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, 2- Şikâyetçi İçişleri Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların kamu malına zarar verme suçundan hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafii ve İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kamu malına zarar verme suçu bakımından sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14, K. 2023/9186, T. 14.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-14-e-2023-9186-k-480e1c3fa88a