Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9523 E. 2023/5561 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/181 E., 2021/642 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarihli ve 2016/732 esas, 2017/541 sayılı kararıyla, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 31/10/2017 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın 25/03/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli ve 2019/850 esas, 2020/100 sayılı kararıyla sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 179/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/12/2020 tarihli ve 2020/1380 esas, 2020/2267 karar sayılı ilamı ile Mahkemesince basit yargılama usulünün değerlendirilmesinin zorunlu olduğundan bahisle bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonunda, Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2021 tarihli ve 2021/49 esas, 2021/88 sayılı kararıyla, sanığın anılan suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, aynı dosyada 11.02.2021 tarihli ek kararla, basit yargılama usulünün sehven uygulanmadığı belirterek, dosyanın yeni esasa kaydedilmesine karar verildiği, Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2021/97 esas, 2021/255 sayılı kararıyla bu kez basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 179/3 ve 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, karara karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine, duruşma açılmak suretiyle Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2021 tarihli ve 2021/181 esas, 2021/642 sayılı dosyasında yargılamanın genel hükümlere göre yapılarak sanığın anılan Kanun'un 179/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 15.12.2021 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.09.2022 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2022 tarihli ve KYB-2022/127823 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının10.11.2022 tarihli ve KYB-2022/127823 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2021 tarihli ve 2021/181 esas, 2021/642 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına yönelik Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli ve 2019/850 esas, 2020/100 sayılı kararının, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/12/2020 tarihli ve 2020/1380 esas, 2020/2267 karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanarak Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2021 tarihli ve 2021/49 esas, 2021/88 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesini müteakip, basit yargılama usulü uygulanmaksızın sehven karar verildiğinden bahisle, dosyanın yeni esasa kaydedilmesi suretiyle açıklanan hükmün yeniden açıklanmasına karar verilmesinde Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2021 tarihli ve 2021/49 esas, 2021/88 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olduğu, kararın ise 29/01/2021 tarihinde verildiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/12/2020 tarihli ve 2020/1380 esas, 2020/2267 karar sayılı ilamı da nazara sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda Mahkemesince bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2021 tarihli ve 2021/181 esas, 2021/642 sayılı kararına yönelik istem yönünden; Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2021 tarihli ve 2021/49 esas, 2021/88 sayılı kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, ardından 11.02.2021 tarihli ek kararla sehven basit yargılama usulü uygulanamadığından dosyanın yeni esasa kaydedilerek yargılama yapılmasına karar verildiği, ve ayrıntısı yukarıda yazılı şekilde yargılama yapıldığı,Mahkemece hükmün verilmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı, hükümde değişiklik yapan ek karar ile sonrasındaki işlemlerin hukuki değerden yoksun olduğu tespit edilmiştir. 2.Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2021 tarihli ve 2021/49 esas, 2021/88 sayılı kararına yönelik istem yönünden; 5271 sayılı Kanun'un, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemenin karar tarihinden önce yürürlüğe girdiği göz önünde bulundurulduğunda, bu hususta bir değerlendirme yapmayan mahkemenin, zımnen basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde takdir hakkını kullandığı kabul edilmiş olup, mahkemenin kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.