Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11908 E. 2025/7177 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/9 E., 2021/1752 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 1- Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2014/315 Esas ve 2014/474 Karar sayılı ilâmının içerisinde yer alan tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi kapsamında olduğu ve o ilamla ilgili uyarlama yapılarak uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılması yapılmadan ikinci kez mükerrirlik uygulanamayacağı ancak sanığın adlî sicil kaydına göre Kırşehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.07.2012 tarihli ve 2010/662 Esas, 2012/333 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. Maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasından ilgili bölümler çıkartılarak yerine “Kırşehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.07.2012 tarihli ve 2010/662 Esas, 2012/333 Karar sayılı 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.