Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4154 E. 2025/3906 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2948 E., 2019/3079 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Ⅰ. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/2948 Esas, 2019/3079 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilip 18.12.2019 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 19.12.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE, Ⅱ. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 296/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, Ⅲ. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezanın üst sınırdan verildiğine, atılı suçu ikrar edip pişman olduğunu söyleyen sanığın katılanların uğradığı zararı da gidereceğini beyan etmesine rağmen samimi beyanlarının dikkate alınmadığına, sanığın atılı suçları uyuşturucu madde etkisi altındayken işlediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi kararında aleyhe istinaf başvurusu olmadığı için eleştiri konusu yapılan ve Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.018 tarihli ve 2016/792 Esas, 2018/608 Karar sayılı ilâmı ile kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.000,00 TL adlî para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği belirtilmiş ise de, anılan adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas olmayacağı anlaşılmaktadır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.