Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10761 E. 2025/7483 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/270 E., 2020/2389 K. SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz isteminin reddi

1. Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/270 Esas, 2020/2389 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talepleri üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılması sonucu İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 141/1, 143/1 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın ruhsal rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullandığı zamanlarda ve aynı zamanda alkol aldığında kendi davranışlarını yönlendirme yeteneği azalıyor olması nedeniyle suç işleme kastı bulunmadığına ve sanığa 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesinden yararlanma imkanının tanınması gerektiğine, tanık beyanının sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığına ve cezanın soyut gerekçelerle tesis edildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerledirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına" cümlesinin çıkarılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.