Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/8980 E. 2023/1014 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/57 E., 2015/269 K. SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER :Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A.Çal Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2014 tarih ve 2014/277 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53/1. maddeleri uyarınca; sanık ... hakkında ise konut dokunulmazlığının ihlâli ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 86/2, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. B. Çal Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2015/57 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 116/4, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 116/4, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, 3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62, 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık ...'ın temyiz isteği; suçsuz olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ...'ın temyiz isteği; amacının kaybolan cep telefonunu almak olduğuna, beraatine karar verilmesini ve aksi takdirde hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde kabul edildiği üzere, sanıklar ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen sanık ...'in, olay tarihinde aynı gazinoda birlikte çalıştıkları katılan ... ile birlikte alkol aldıktan sonra Suzan'ın gazinodan ayrılmasının ardından, sanık ...'ün cep telefonunun kaybolduğunu fark etmesi üzerine geceden sayılan vakitte katılan uyuduğu esnada katılanın ikametinin PVC 'den imal edilen daire kapısını açarak evine girdikleri, katılanın evden çıkmalarını istemesine rağmen çıkmadıkları, kabul edilmiştir. 2. Sanıkların, katılanın kilitli olmayan dairesinin kapısını açarak evin içine girdiklerine dair ikrar içeren beyanlarda bulundukları anlaşılmıştır. 3. Olay yeri görgü ve tespit tutanağı dosya içerisine alınmış, katılanın komşuları olan tanıkların beyanlarının katılan beyanları ile uyumlu oldukları anlaşılmıştır. 4. Sanıkların adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE A.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1.Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce aynı Kanun'un 116/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ve devamında 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Çal Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2015/57 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, B. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Çal Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2015/57 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.