Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13419 E. 2023/9589 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13419
Karar No
2023/9589
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN: MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2015/573 E., 2016/260 K. MÜŞTEKİ SANIK :... SUÇLAR :Mala zarar verme, hakaret HÜKÜMLER :Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :İade, düzeltilerek onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1.Müşteki sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Müşteki sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan sanık müdafiinin temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 2.Müşteki sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Müşteki sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Müşteki sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/13419, K. 2023/9589, T. 20.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-13419-e-2023-9589-k-c702ba8389d1