Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2026/417 E. 2026/1894 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 64. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE, 2) Alacaklıların temyiz itirazlarına gelince; Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin olarak başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlunun takibe itirazı üzerine alacaklıların itirazın kaldırılması ve tazminat istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince, talebin kısmen kabulü ile itirazın alacaklı ... yönünden 177.700,00 TL asıl alacak ile 1.317,38 TL işlemiş faiz yönünden kaldırılmasına; alacaklı ... yönünden ise 177.700,00 TL asıl alacak ile 2.305,41 TL işlemiş faiz ve 40.986,00 TL KDV alacağı yönünden kaldırılmasına, takibin bu miktarlar üzerinden devamına, asıl alacak tutarları likit olmadığından alacaklıların icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verildiği, kararın taraflarca istinaf edilmesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine hükmedildiği görülmüştür. İİK'nın 269/d maddesi delaletiyle uygulanması gereken aynı Kanun’un 68/son maddesinin ilk cümlesinde; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, alacaklı tarafından takipte istenen kira alacağı takibin dayanağı olan kira sözleşmesine göre belirlenebilir ve dolayısıyla likit olup İlk Derece Mahkemesince itirazın kaldırılması isteminin esasa ilişkin nedenlerle kısmen kabulüne karar verildiğinden, bu miktar asıl alacak (kısmen kabul kararı verilen) üzerinden tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 64. Hukuk Dairesinin 10.10.2025 tarih ve 2025/381 Esas-2025/384 Karar sayılı kararının (KALDIRILMASINA), İstanbul Anadolu 11. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.12.2023 tarih ve 2023/298 Esas-2023/891 Karar sayılı kararının (BOZULMASINA), dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine, 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.