Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/406 E. 2026/4236 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1546 E., 2025/2474 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan; ''12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. (2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 09.10.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihindeki temyiz sınırı gözetilerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 12.811,45 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın 22.05.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı; ilk dönem için 9.351,53TL maddi tazminatın 22.05.2018 tarihinden itibaren, davacının tutuklu kaldığı ikinci dönem için 3.673,67 TL maddi tazminatın tutuklama müzekkeresinin infazına başlanıldığı tarih olan 16.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ve manevi tazminatın 40.000,00TL'ye yükseltilerek 22.05.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesi ve buna bağlı olarak değişen vekalet ücretinin 8.484,03 TL olarak belirlenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı ilk dönem için 9.351,53 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 22.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davacının tutuklu kaldığı ikinci dönem için 3.673,67 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 16.04.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazine idaresinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız koruma tedbirleri nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, hükmedilen tazminat miktarlarının çok düşük olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve vasinin muvafakatinin aranmadığına, maddi zararın ispat edilemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, manevi tazminatın fahiş olduğuna ve davanın reddine hükmedilerek davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/259 Esas, 2021/331 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 22.05.2018-13.11.2018 tarihleri arasında 175 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, 16.04.2021-25.05.2021 tarihleri arasında 39 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 24.09.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

18.03.2025 tarihli bozma ilamımızda, kararın sadece davacı vekili tarafından temyiz edildiği görülmekle, manevi tazminat yönündan faiz başlangıç tarihinin davacı lehine usuli kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden; manevi tazminatın belirlendiği hüküm fıkrasında davacının 16.04.2021-25.05.2021 tarihleri arasında 39 gün tutuklu kaldığı dönem için belirlenen faiz başlangıç tarihinin ''22.05.2018'' olarak belirtilmesi gerekirken, "16.04.2021" olarak belirtilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının manevi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin belirlendiği kısımda yer alan "16.04.2021" ibaresinin çıkarılarak yerine "22.05.2018" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.