Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/3001 E. 2026/5178 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/889 E., 2016/635 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Mahkemece verilen kararın; eski hale getirme talepli dilekçe ile sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesinde yer alan "Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir." şeklindeki düzenleme uyarınca, Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40/1. maddesinde; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

İncelenen dosyada; Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın yokluğunda verilen hükmün yasa yolu kısmında, sanığın yüzüne karşı verilen kararın tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebileceğinin belirtildiği, ancak temyiz talebinde bulunulmaması üzerine kararın 25.04.2016 tarihinde kesinleştirildiği ve verilen cezanın infaz edildiği, ancak Mahkemece gerekçeli kararın tebliği hususunda sanığa hiçbir şekilde tebligat gönderilmediği ve sanığın 13.02.2026 tarihli dilekçe ile eski hale getirme talepli temyiz talebinde bulunması üzerine Mahkemece 16.02.2026 tarihli ek kararla infazın durdurulmasına, ek kararın tebliğine ve eski hale getirme talebinin değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla, yasa yolunun yanlış gösterildiği hükmün usulüne uygun şekilde tebliği hususunda sanığa tebligat gönderilmediği, bu nedenle sanığın 13.02.2026 tarihli dilekçesinin kararı öğrenme tarihi olarak kabulü ile süresi içinde eski hale getirme talepli temyiz talebinde bulunduğu kabul edilmekle;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddesinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma başlığı altında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de zamanaşımını kesen en son işlem 23.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı temyize konu karar tarihinden önce 23.03.2024 tarihinde gerçekleşmiş olmakla hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.