Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/6645 E. 2026/4944 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/138 E., 2011/457 K., 2020/499 E., 2022/498 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu, bu kapsamda Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2025 tarihli ve 2025/747 Değişik iş sayılı kararı ile Gazipaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2025 tarihli ek kararı kaldırılarak; Sanığın 23.09.2025 havale tarihli dilekçesinin içeriğinden Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2011 tarihli ve 2011/138 Esas, 2011/457 Karar sayılı ve Gazipaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli ve 2020/499 Esas, 2022/498 Karar sayılı hükümlerine yönelik eski hale getirme talepli temyiz başvurusunda bulunduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan dolayı Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2011 tarihli ve 2011/138 Esas, 2011/457 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği ve anılan kararın yasal süresi içerisinde temyiz edilmemek suretiyle 25.01.2012 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra infaz aşamasında Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin talebi üzerine lehe kanun değerlendirmesi yapılıp Gazipaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli ve 2020/499 Esas, 2022/498 Karar sayılı kararı ile uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

I. Sanığın Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2011 tarihli ve 2011/138 Esas, 2011/457 Karar Sayılı Kararına İlişkin Eski Hale Getirme ve Temyiz İstemi Yönünden; Sanığın yokluğunda verilen Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2011 tarihli ve 2011/138 Esas, 2011/457 Karar sayılı ilâmının sanığın dosya kapsamına göre bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresinde 17.01.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı dolayısıyla usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanığın Gazipaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2020/499 Esas, 2022/498 Karar sayılı Kararına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Uyarlama kararına konu olan mahkûmiyet hükmünün, 5252 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğu cihetle temyiz denetimine konu bir hükmün bulunmadığı anlaşıldığından itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verildiği de anlaşılmakla dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.