Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/207 E. 2026/5530 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/421 E., 2025/2411 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 600.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 64.008,00 TL maddi ve 120.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, tutuklandığı dönemde tekniker olan davacının maddi zararının emsal tekniker maaşları baz alınarak hesaplanması gerektiğinden bahisle maddi tazminatın 84.972,82 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 55.855,94 TL maddi, 600.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/263 Esas-2019/374 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 26.10.2016 tarihinde tutuklandığı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kamu davası açıldığı, bozma öncesi yapılan yargılama kapsamında her iki suçtan da mahkumiyetine karar verildiği, 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükmedilen hapis cezasının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararı ile 22.05.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme akabinde tutuklama müzekkeresinin infazına ara verilerek kesinleşmiş hapis cezasının infazına başlandığı, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine 24.06.2019 tarihinde hükmün bozulmasına ve davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tahliyesine karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama kapsamında davacının beraatine karar verildiği ve beraat kararının 31.10.2019 tarihinde kesinleştiği, öte yandan beraat kararının kesinleşmesi üzerine 2313 sayılı Kanun kapsamında verilen mahkumiyet hükmü bakımından Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın CMK'nın 308/A maddesi uyarınca yaptığı itirazın kabulü ile infazın durdurulmasına ve mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılarak davacının bu suç yönünden de beraatine karar verildiği ve kararın 20.12.2019 tarihinde kesinleştiği, davacının netice itibariyle beraat ettiği her iki suç yönünden tutukluluk ve kesinleşmiş hapis cezasının infazı olmak üzere 26.10.2016-29.11.2019 tarihleri arasında 1129 gün infaz gördüğü, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde karar verildi.