Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/6426 E. 2026/3061 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/6426
- Karar No
- 2026/3061
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/87 E., 2025/26 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama
Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, sanığın kast veya taksirinin bulunmadığı kabul edilerek 5271 sayılı CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının reddine karar verilmiş ve katılanlar vekilinin temyizi Dairemizin 08.06.2023 tarihli kararıyla eksik inceleme nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada alınan Adli Tıp Kurumu Genişletilmiş Uzmanlar Kurulu rapor doğrultusunda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kast veya taksirinin bulunmadığı gerekçesiyle CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; dosyada mevcut olan raporlara göre sanığın kusurlu olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararının verilmesinin gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk derece mahkemesince, Dairemizce verilen bozma ilam üzerine; yapılan yargılama sonrasında 23.07.2018 tarihinde saat 18:45 sıralarında, sürücü belgesiz ve 1,38 promil alkollü olan ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile Kütahya istikametinden ... istikametine meskun mahalde, azami hız limitinin 70 km olduğu bölünmüş asfalt kaplamalı yolda seyir halindeyken, aynı yönde önünde seyretmekte olan sanığın sevk ve idaresindeki traktörün arkasına takılı römorkun sol arka kısmına aracın ön kısmıyla çarpması sonucu,...'ın öldüğü, aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'ın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda birden fazla 6. Derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda sanık hakkında, sanığın kast ve taksirinin bulunmadığı kabul edilerek CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamına ve hükmün gerekçesine göre, fiilin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması haline ilişkin CMK'nın 223/2-e maddesinin uygulama yeri bulunmayıp, sanığın kast veya taksirinin bulunmaması sebebine dayanan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Kütahya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.03.2026 tarihinde karar verildi.