Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/612 E. 2026/5077 K. – Taksirle Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/807 E., 2024/1214 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 10 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; kararın usûl ve kanuna aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, re'sen gözetilecek diğer nedenlerle de hükmün bozulması istemine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, olay tarihinde katılan ...'in sanığa ait ... Ticaret isimli iş yerine gittiği, iş yerinden ayrıldığı esnada birkaç köpeğin saldırısına uğrayarak yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı, katılanın, kendisine saldıran köpeğin sanığa ait olduğunu, köpeğin havlamasından sonra sokak köpeklerinin de geldiğini beyan ederek sanığa ait köpeğin fotoğrafını kolluk ekiplerine verdiği, kolluk ekiplerince olay akabinde iş yerine gidilerek çekilen fotoğraflarda sanığa ait köpek haricinde birden fazla başıboş köpek de bulunduğunun görüldüğü, sanığın katılanın yaralanmasından sonra olay yerine geldiği, kendisine ait köpeğin sokak köpekleri arasına karıştığını gördüğünü, iş yerinde çalışan olarak bulunan ...'nın olay anında katılanın yanında bulunmadığını, hangi köpeğin saldırdığını görmediğini beyan ettiği, olay yerini gören kamera kaydı veya başkaca bir tanık beyanı da olmadığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde katılanın yaralanmasına sebebiyet veren köpeğin sanığa ait köpek olduğunun her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve kesin bir delille ispatlanamadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince, olay tarihinde katılanın yeni işe başladığı sanığa ait ... Ticaret isimli iş yerinden ayrıldığı esnada, sanığa ait ve iş yerinin bahçesinde bulunan kurt köpeğinin katılana saldırarak yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı, sanık aşamalardaki ifade ve savunmalarında, katılana saldıran köpekler arasında kendi köpeğinin de olduğunu ancak katılanı hangi köpeğin ısırdığını görmediğini, tanık ... de olay anında orada olmadığını, olay yerine geldiğinde sanığın katılanın eline hortumla su döktüğünü gördüğünü beyan etmiş ise de sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik, tanık ...'in de sanığın çalışanı olması sebebiyle tarafsız olamayacağı değerlendirilen beyanlarına itibar edilmediği, aralarında sanığa iftira atmasını gerektirir husumet olduğuna ilişkin bir iddia bulunmayan katılanın soruşturma ve kovuşturma sırasındaki kendisini ısıran köpeğin sanığın köpeği olduğuna, ... isimli çalışanın kendisini kurtardığına, sanığın köpeğinin havlaması üzerine sokak köpeklerinin geldiğine ilişkin beyanlarına itibar edilerek sanığın koruması altında olan köpeğine sahip çıkmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi neticesinde köpeğinin saldırması sonucu katılanın yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR 5271 sayılı CMK'nın hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte olduğuna dair 272/3-a maddesindeki "üçbin Türk Lirası" ibaresinin 7499 sayılı Kanun'un 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 37/5. maddesi ile "onbeşbin Türk Lirası" olarak değiştirildiği, sanığın 6.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 21.05.2024 tarihli karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının "üçbin Türk Lirası" olduğu anlaşıldığından, Tebliğnamedeki kesinlik nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kahramankazan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2026 tarihinde karar verildi.