Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/1928 E. 2026/3611 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/1928
- Karar No
- 2026/3611
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/7334 Esas, 2025/200 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/440 Esas, 2024/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53, 58... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.01.2025 tarihli ve 2024/7334 Esas, 2025/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde alınan bilgiler üzerine sanığın ikamet adresinde fiziki takip yapıldığı, kullanıcı tanıklarla buluşarak alışveriş gerçekleştirdiği, kullanıcı tanıkların üst aramalarında ve sanığın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği; bu şekilde sanığı atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Sanığın olay günü birden fazla kişiye uyuşturucu madde satışı yaptığı sabit olduğu halde, bu olaylar nedeniyle kurulan müstakil hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, kullanıcı tanıkların teşhis ve beyanları, tutanak tanıklarının alışverişi gördüklerine ilişkin anlatımları, kriminal rapor, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin niteliği ile çeşitlilik arz etmesi birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulması isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde yapılan eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.01.2025 tarihli ve 2024/7334 Esas, 2025/200 Karar sayılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.