Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/4329 E. 2026/5508 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/719 E. 2024/1539 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 7394 sayılı Yasanın 4.maddesi ile değiştirilen 213 sayılı VUK'nın 359 ek fıkra ve geçici 34.maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53... . maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, sanığa elektronik ortamda tebliğ edilen defter ve belge isteme yazısında ".... adresimize ibraz etmeniz gerekmektedir iş yerimizin müsait olması şartıyla incelemenin iş yerinizde yapılması da mümkündür ancak bu husustaki talebinizin aynı süre içerisinde yazılı olarak bildirilmeniz gerekmektedir" şeklinde ibare yer aldığı, ancak işletmenin 10.10.2023 tarihli .. Vergi Kaçakçılığı Denetim Daire Başkanlığının yazı cevabında defter belge isteme yazısının düzenlenme tarihi itibariyle mükellefin faal olduğunu belirtildiği, faal işletmelerle ilgili tebliğ tarihi itibariyle iş yerinde inceleme yapılmasının esas olduğu, bu haliyle sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinin kabul edilemeyeceği değerlendirilmekle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan incelemede;ilk derece mahkemesince faal olan işletmeler ile ilgili olarak tebliğ tarihi itibarıyla işyerinde inceleme yapılmasının esas olması nedeniyle vergi müfettişliğinin yazısı ile defter ve belgelerin incelenmesi için istenmesine dair yazının usule uygun olarak tebliğ edildiğinin kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmiş ise de; sanığın ilk derece mahkemesindeki savunmasında pandemi döneminde işyerini kapattığını halen de faal olmadığını beyan etmiş olması, önce defter ve belgeleri bulamadıklarını mali müşavirinin herkesi dolandırıp kaçtığını, daha sonra defter ve belgeleri bulabildiklerini bildirmiş olması karşısında, defter veya belgelerin çalınması yahut kaybolması nedeniyle ibrazından kaçınılması halinde süreklilik gösteren Yargıtay 11. Ceza Dairesinin kararları ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli ve 1999/11-273-288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere mükellefe usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, sanığın üzerine atılı defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun unsurlarının oluştuğu kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde karar verildi.