Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/4142 E. 2026/3812 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/321 E., 2024/732 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 20 14... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçu yönünden ayrı ayrı 213 sayılı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Kanun'un 53 maddeleri uyarınca 2 kez 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiş, sanık müdafiinin 01/08/2019 tarihli kanun yararına bozma yoluna gidilmesi başvurusu üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Kanun ...'nun 2019/133 Muh ve 14.11.2019 tarihli yazısı ile kanun yararına bozma yoluna gidilmemesi görüşü ile dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü Kanun Yararına ...'na gönderilmiş, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 03.02.2020 tarihli yazısı ile 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının bozulması istemi ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi üzerine Yargıtay 11.Ceza Dairesi'nin 24.02.20 20... /967 Esas ve 2020/1700 Karar sayılı ilamı ile "İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli 2019/4207 Esas ve 2019/4137 Karar sayılı ilamıyla, sanık hakkında yalnızca “defter ve belge gizleme“ suçuna yönelik istinaf talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, sanığın “20 14... takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından 213 sayılı VUK‘nin 359/b-1. maddesi uyarınca her takvim yılı için ayrı ayrı “ikişer kez“ 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.02.2019 tarihli 2018/78 Esas ve 2019/283 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca bozulmasına; sanık hakkındaki infazın durdurulmasına, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal tahliyesine, her ne kadar bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün olsa da, iddianamede sevk maddesi olarak TCK'nin 43/1. madddesinin gösterilmediği, mahkemece de sanığa CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmediği, bu nedenle mahkemece sanığa ek savunma hakkı tanındıktan sonra hüküm kurulması hususunda müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine" gerekçeleri ile kanun yararına bozma kararı verildiği, kanun yararına bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık müdafiinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince incelemeye konu karara yönelik kanun yolunun temyiz ve inceleme yetkisinin Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere mahkemesine iadesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; ceza zamanaşımı süresinin geçmiş olması sebebiyle müvekkili hakkında verilen cezanın infaz edilememesi gerektiğine, müvekkili lehine olan hususların göz ardı edildiğine, müvekkilinin sahte fatura düzenlemediğine ve kullanmadığına, salt rapora dayanılarak verilen kararın hukuki bakımdan sıkıntılı olduğuna ve kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; her ne kadar sanık savunmasında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de, sanığın suç tarihi itibarıyla ...'ne bağlı olarak faaliyet gösteren 1...4 vergi kimlik numaralı ...ve ...Şti' nin yetkilisi olduğu, ..... Başkanlığı görevlileri tarafından sanığın yetkilisi olduğu işletmenin 20 14... vergi dönemiyle ilgili yapılan incelemesinde, sanık tarafından yetkilisi olduğu işletme adına 20 14... vergi döneminde düzenlemiş olduğu faturaların herhangi bir mal teslimi ya da hizmet ifası karşılığında olmadan hayali olarak düzenlendiği, sanığın gerçek ticari bir faaliyetinin bulunmamasına rağmen komisyon karşılığında varmış gibi sahte fatura ve irsaliye düzenleyerek vergi ziyaına neden olduğu, iddia, sanık savunma beyanı, bilirkişi raporu, 06/12/2017 tarihli vergi tekniği raporu, 20/05/2014 tarihli ... Sicili ... ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu gerekçesi ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında "31/12/2014 - 31/12/2015" şeklinde hatalı yazılan suç tarihinin, karşıt inceleme raporlarında dökümü yapılan en son tarihli fatura tarihi olan "28.04.2015" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2026 tarihinde karar verildi.