Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/4065 E. 2025/2096 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/4 Esas., 2023/15 Karar SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ..., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kapatılan Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/06/2010 tarihli ve 2009/486 Esas, 2010/456 sayılı kararının 13/09/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 23/06/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, seri muhakeme usulünün uygulanması gerektiğinden bahisle davanın durmasına ilişkin Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2022 tarihli ve 2022/341 Esas, 2022/493 sayılı kararı üzerine Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/01/2023 tarihli ve 2022/17429 soruşturma, 2023/71 sayılı talepnamenin kabulü ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/4. maddeleri gereğince 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2023 tarihli ve 2023/4 Esas, 2023/15 sayılı kararının itiraz edilmeden 11.01.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-32-5398-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99678 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99678 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1- Dosya kapsamına göre, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olacağı, suç tarihinin 26/02/2009 olduğu, sanığın savunmasının 04/11/2009 tarihinde alındığı, bu tarihte zamanaşımı süresinin kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13/09/2010 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 23/06/2015 tarihinde işlediği suç nedeniyle zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 25/12/2012 ile 06/09/2015 tarihleri arasında (4 yıl 9 ay 13 gün) dava zamanaşımı süresinin duracağı, 23/06/2015 tarihinde işlediği suç nedeniyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 67/1. maddesi uyarınca mahkemenin 12/09/2022 tarihli durma kararı ile durduğu, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca 03/01/2023 tarihli talepnamenin düzenlenmesi ile yeniden işlemeye başladığı, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 26/02/2009 tarihinden hükmün açıklandığı 03/01/2023 tarihine kadar gerçekleştiği cihetle, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- Kabule göre ise; Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmemiştir. " şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. maddesinin: “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı TCK'nın Dava zamanaşımı başlıklı 66. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, geçmesiyle düşer."

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67/4. maddesinde; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeyi haizdir.

3. Dosya kapsamına göre, sanığa yüklenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olacağı, suç tarihinin 26.02.2009 olduğu, sanığın savunmasının 04.11.2009 tarihinde alındığı, bu tarihte zamanaşımı süresinin kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.09.2010 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 23.06.2015 tarihinde işlediği suç nedeniyle zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı, 5271 sayılı CMK'nın 231/8-son cümlesi gereğince 13.09.2010 ile 23.06.2015 tarihleri arasında (4 yıl 9 ay 10 gün) dava zamanaşımı süresinin duracağı, sanığın savunmasının alındığı 04.11.2009 tarihinde yeniden işlemeye başlayan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, zamanaşımının durduğu süre mahsup edildikten sonra hükmün açıklandığı 03.01.2023 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2023 tarihli, 2023/4 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı CMK'nın 3094-d.maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükümlü hakkındaki trafik güvenliğinden açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.