Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/165 E. 2024/4880 K. – Trafik Güvenliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/835 E., 2023/118 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/86 esas, 2014/497 sayılı kararının 29/12/2014 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 24/01/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli ve 2016/131 esas, 2016/373 sayılı kararının, basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilme yapılması gerektiğinden bahisle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07/11/2022 tarihli ve 2020/7849 esas, 2022/8111 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, bozmadan sonra yeniden yapılan yargılama sonunda basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanığın 5237 sayılı Kanun’un 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2023 tarihli ve 2022/835 esas, 2023/118 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19/12/2023 gün ve 94660652-105-64-13700-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2024 tarihli ve KYB-2023/136872 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2024 tarihli ve KYB-2023/136872 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "...Dosya kapsamına göre, sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Uşak 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/04/2014 tarihli ve 2013/560 esas, 2014/349 sayılı sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.'' şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir..." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasının; “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir” Şeklinde düzenlenmiştir. 3. İncelenen dosyaların içeriğine göre; sanığın 22.06.2013 tarihinde idaresindeki araç ile gece vakti seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek park halindeki üç farklı otomobile çarparak olay yerinden kaçtığı, yakalanması üzerine alınan adli rapor içeriğine göre 137 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı açılan dava sonunda, Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/86 esas, 2014/497 sayılı kararı ile sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasına ilişkin Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli ve 2016/131 esas, 2016/373 sayılı kararının temyiz edildiği, Dairemiz tarafından yapılan inceleme neticesinde hükmün basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gereğinden bozulduğu, bozma üzerine Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2023 tarihli ve 2022/835 esas, 2023/118 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve hükmün itiraz edilmeksizin 10.03.2023 tarihinde kesinleştiği, ancak aynı eylem nedeniyle Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2013 tarihli iddianamesiyle açılan davada, Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2014 tarihli kararı ile sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 14.05.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. 4. Aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında ikinci kez ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2023 tarihli ve 2022/835 esas, 2023/118 sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Sanık hakkındaki kararın, hüküm fıkrasının, “1-Sanık hakkında aynı fiili nedeniyle daha önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir karar bulunduğu anlaşıldığından, ikinci defa açılan davanın, CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine, 2-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesine; müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.