Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/939 E. 2024/4267 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/839 E., 2021/1730 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2020 tarihli ve 2019/1316 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 24.05.2021 tarihli, 2020/29986 Esas, 2021/15133 Karar sayılı ilamıyla basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2021/829 Esas, 2021/1730 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece basit yargılama usulünün takdiren uygulanmasına yer olmadığına kararı verilerek genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarı belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmamış olmasının usul ve yasaya ayıkırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmakta olup bu suçun oluşabilmesi için, kanunun metninde yazılı bulunan "fıziken takip etme" eyleminin yapılmasının tek başına yeterli olmadığı, sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile hukuka aykırı bir davranışta bulunulması ve eylemin ısrarla tekrarlanması ve süreklilik arz etmesi karşısında, sanığın yolda yürüyen katılanlara seslenerek telefon numaralarını istediği, katılanların sanığı terslemesi üzerine araçtan inerek katılanlardan birini yaraladığı olayda; sanığın eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden suç boyutuna ulaşan eylemin gerekçeli kararda açık ve net olarak ortaya konmadan yazılı şekilde bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi, Sanığın tekerrüre esas alınan Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.04.2011 tarihli 2010/555 Esas ve 2011/401 Karar sayılı kararındaki mahkûmiyetin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde 5271 sayılı Kanunun 231/10. maddesi uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.