Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/900 E. 2026/4018 K. – Müstehcenlik
Konu: Müstehcenlik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/900
- Karar No
- 2026/4018
- Karar Tarihi
- Konu
- Müstehcenlik
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4620 E., 2020/2549 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/5, 43/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin istinaf başvurusu kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulmadığına, verilen cezada sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve suça konu görsellerin yayınladığına dair delil bulunmamasına rağmen hatalı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesinin uygulandığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; T.C. İçişleri Bakanlığı ... Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne gönderilen NCMEC raporlarında bildirilen sosyal medya hesaplarından değişik zaman dilimlerinde çocuk pornografisini içerir paylaşımlar yapıldığının bildirilmesi üzerine yapılan araştırmada, söz konusu sosyal medya hesaplarının kullanıldığı IP adreslerinin sanığa ait olduğunun belirlendiği, sanığın ikâmetinde yapılan arama sonucunda ele geçen ve sanığa ait olan cep telefonu üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, NCMEC raporlarında bildirilen sosyal medya hesaplarının bu cep telefonu ile oluşturulduğunun tespit edildiği, ayrıca anılan raporlarda sanık tarafından paylaşıldığı bildirilen görüntüler hakkında düzenlenen 02.04.2019 tarihli raporda, bu görüntülerin müstehcen nitelik taşıdığının belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 280/1-d maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirecek ve aynı Kanun'un 289. maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olmadığı belirlenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Sanık hakkında düzenlenen NCMEC raporlarının sayısı, bu raporlara konu sosyal medya hesaplarının çeşitliliği, paylaşımların kapsamı dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak artırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.