Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4132 E. 2026/4628 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4132
Karar No
2026/4628
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1302 E., 2023/490 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 22/6. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş, o yer Cumhuriyet savcısının istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kendisine yeşil ışık yandığı sırada geçişini yapması nedeniyle kusurunun olmadığına, sanığın kusurunun olduğuna ilişkin dosya kapsamında kesin delilin bulunmadığına, kazada ölenin sanığın amcası olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 26/2. maddesi uyarınca ceza verilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, 21.04.2020 tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki 55... plakalı araç ile ...'un sevk ve idaresindeki 49... plakalı aracın çarpışması sonucu, sanığın aracında sağ ön koltukta bulunan ve sanığın amcası olan ...'nün öldüğü, ... İhtisas Dairesi’nin 10.07.2020 tarihli raporuna göre, kazada sanık sürücünün asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, 31.03.20 21... .12/2021 tarihli bilirkişi kök ve ek raporlarında, sanığın ışık kontrollü kavşağa geldiğinde aracının hızını azaltıp kendisine kırmızı ışık yanması sebebiyle kavşakta durup, yeşil ışık yanınca seyrine devam etmesi gerekirken bu gerekliliğe uymadığı, kendisine kırmızı ışık yandığı halde trafik kural hatası yaparak kırmızı ışıkta aracının hızını azaltmadan geçiş yaptığı esnada yönetimindeki aracın ön kısmıyla seyir istikametine göre bölünmüş yolun karşı istikametinden gelip sola manevra ile dönüşe geçerek karşı istikamete gitmek için seyrini sürdüren çekicinin sağ yan kısımlarına zamanında etkin tedbir almaksızın çarptığı, bu yüzden kazanın oluşmasında asli kusurlu olduğunun tespit edildiği ancak sanığın kırmızı ışıkta geçtiğine dair soruşturma aşamasında bilgi sahibi sıfatıyla dinlenen tanıkların alınan ifadeleri dışında herhangi bir delilin bulunmadığı ve tanıkların ...'un çalışma arkadaşı oldukları, bilgi sahiplerinin çalışma arkadaşı olan dava dışı kamyon sürücüsü tanığı koruma amacıyla taraflı beyan vermiş olma ihtimalinin bulunduğu kanaati ile beyanlarına itibar edilmeyerek meydana gelen kazada kırmızı ışık ihlâlinin kim tarafından yapıldığı hususunda şüphe meydana geldiğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek sanığın kırmızı ışık ihlâli yapmadığı, meydana gelen kazada bilinçli taksirle hareket etmediğinin kabulü ile sanığın dikkatsiz, tedbirsiz ve özensiz araç kullanması sebebiyle kazanın meydana gelmesinde ve ...’nün ölümünde kusur ve ihmâlinin bulunduğu anlaşıldığı ancak taksirli hareket sonucu meydana gelen neticenin sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından ceza hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığı kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazadan hemen sonra olayın sıcaklığı ile bilgisine başvurulan ve beyanlarına itibar edilmemesi için bir neden de bulunmayan tanıklar ... ve ...’ın soruşturma evresindeki anlatımlarında, olay tarihinde kavşağa geldiklerinde kırmızı ışık yandığı için durduklarını, yeşil ışık yanmasını müteakip harekete ettiklerini, bu sırada Adapazarı yönüne gitmekte olan 5-6 aracın durduğu fakat sanığın durmayarak kavşağa girmiş olan kamyona çarptığını beyan ettikleri, kaza tespit tutanağı, olay yerine ilişkin fotoğraflar, tanık beyanları ve oluş ve olaya uygun bilirkişi raporlarına göre sanığın karayolunda seyir halindeyken kırmızı ışıkta geçmeye çalıştığı, ışıklı kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığı, kavşağa dik olarak girmiş bulunan diğer aracı zamanında görmediği ve bunun neticesinde kazanın meydana gelmesini engelleyici etkili bir direksiyon ve fren tedbirine başvurmadığı anlaşılarak, kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu ve kırmızı ışıkta geçmesi nedeniyle eylemini bilinçli taksirle işlediği, taksirle amcasının ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/4132, K. 2026/4628, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-4132-e-2026-4628-k-eef6a6a0dc57