Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3652 E. 2026/4316 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2730 E., 2022/3327 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmediğine, ilk derece yargılaması için vekâlet ücretinin hükmedilmesinin gerektiğine ilişkindir. Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden sanıkların kusurlu kabul edilmesinin hatalı olduğuna, olay yerinin niteliğinin net olmadığına, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıklar ..., ...'ün müteahhitliğini yaptığı, sanık ...'in ise şantiye şefi olduğu, ... Mahallesi ... Caddesi'nde bulunan inşaatta, 10.12.2020 tarihinde saat 19.00 sıralarında inşaata hangi amaçla girdiği belli olmayan ...'ın asansör boşluğuna düşerek öldüğü olayda, sanıkların taksirli eylemlerinin yasal unsur itibariyle oluşmadığını kabul edilerek sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsiz görülmüş, duruşma açılarak yeniden yargılama yapılma yoluna gidilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, sanıkların, inşaat alanına dışarıdan girişi engelleyici bir tedbir almamaları, inşaat içerisinde çalışanları veya ziyaretçi kişileri yüksekten düşmelere karşı korumak amacıyla asansör boşluklarına korkuluk yaptırmamaları nedeniyle tali düzeyde kusurlu oldukları kanaati ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şuhut Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.