Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2780 E. 2025/5580 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/954 E., 2022/3441 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılarak, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ Asliye Hukuk Mahkemesince; haksız yargılama nedeniyle 5271 sayılı Kanun 141/3. madde gereğince 15.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata dava tarihinden yasal faiz talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, hakkında şikayet üzerine haksız soruşturma ve yargılama yapıldığını, avukat olduğunu, sosyal medya üzerinden yapılan paylaşımın kendisine ait olduğu düşüncesiyle Türkiye Barolar Birliğinden ulaşıldığını, süreç boyunca ilgili paylaşımı kendisinin yapmadığını beyan etmesine ve paylaşımı yapan kişiyi belirtmesine rağmen savcılık tarafından iddialarının araştırılmadığını, uzun yargılama yapıldığını, adil yargılanma hakkının ve lekelenmeme hakkının ihlal edildiğini, haksız yargılama nedeniyle disiplin soruşturması geçirdiğini, mahkemece 5271 sayılı Kanun 141/3 madde dikkate alınmadığından karar verildiğini, zarar gördüğünden davanın kabulü gerektiğini, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1318 Esas, 2020/1194 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yapılan yargılama sonucunda hakkında beraat kararı verildiği, kararın 22.12.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, yargılama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı her ne kadar maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de CMK madde 141'de tahdidi olarak sayılan hak ihlallerinden birine maruz kalmadığı, hakkında tutuklama, gözaltı, herhangi bir eşyasına el konulması gibi bir koruma tedbirine ilişkin karar alınmadığı, tazminat talebini haklı gösterecek bir neden bulunmadığı, manevi olarak da tazminatı gerektirir şekilde mağduriyet yaşamamış olduğu,maddi ve manevi tazminat davasının CMK'nın 141/1 maddesine sayılı sebeplere dayanmadığı gibi CMK'nın 141/3 maddesinde belirtilen kişisel kusur kapsamında bulunmadığı, haksız fiil neticesi ile davacının mağdur edildiği yönünde iddiadan başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar vermek gerekmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR 5271 sayılı CMK’nın 142/9. maddesindeki “Tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödenir. Ancak, ödenecek miktar Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamaz” hükmü gereğince, ilk derece mahkemesince davanın tümüyle reddedilmesi, dava değeri ve karar tarihi dikkate alınarak, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2025 tarihinde karar verildi.