Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/2517 E. 2025/6667 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/238 E., 2019/664 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlediği sabit olan sanığın cezalandırılması gerektiği, defter ve belge ibraz yazısı usul ve kanuna uygun tebliğ edilmesine rağmen ibraz edilmediği için suç işleme kastının sabit olduğu, beraat hükmünün bozularak sanığın cezalandırılmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın katılan kurum müfettişlerinin taleplerine rağmen ilgili belgeleri ve defterleri ibraz etmediği, kendisine yasal tebligat yapıldığı ve ancak defterleri ibraz etmediğini, her ne kadar defterleri ibraz edildiğini ileri sürsede bu hususun vergi müfettişi olan tanık ... tarafından bu husus doğrulanmadığını, sanığın kendisine tebligat yapılmasına ve muhasebecisine haber verilmesine rağmen bizzat evrakları teslim etmeyerek atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; sanığın savunmasında, istenilen evrakları muhasebeciye verdiğini ve onun teslim etmemiş olduğunu; sanığın muhasebecisi olan ...'nın, sanığın şirketine ait defter ve belgelerin kendisinde olduğunu, bunları ilgili uzmana götürdüğünü, ancak onun teslim almak istemediğini ve vergi denetimini yapan müfettiş tanık...nın ise, muhasebeci ile görüştüğünü, defterlerin kendisinde olduğunu, ancak sanığa ulaşamadığını söylediğini, sanığa telefon görüşmesinden sonra tebligat yapılmasına rağmen, defterleri getirmediğini belirtmiş olmaları karşısında; söz konusu defter ve belgelerin şirket muhasebecisinde olduğunu bilen vergi müfettişinin, bu belgeleri muhasebeciden isteyerek, kolaylıkla temin etmesi mümkün iken, getirmesi için sanığa tebligat yapması yerinde ve hakkaniyete uygun olmadığı gibi, muhasebecinin teslim edeceğini düşünen sanığın da suç kastıyla hareket ettiğinin kabulünün olanaklı olmaması; böylelikle, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararının kaldırılması ile sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.