Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/759 E. 2025/5574 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/4130 E., 2020/2621 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, adli kontrol, 5271 sayılı kanunun 141/3 madde ihlal edildiğinden bahisle 216.321,00 TL maddi, 2.000.000,00 TL manevi tazminatın adli kontrol tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.914,86 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın adli kontrol tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının adli kontrol nedeniyle tazminat verilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi, davalı lehine 4.360,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, kararın gerekçesiz olduğunu, müvekkilinin ve avukatın davayı takip etmesi nedeniyle geliş gidiş masraflarının, konaklama masraflarının zarar kapsamında ödenmesi gerektiğini, TSK'dan haksız ilişiğinin kesildiğini, taşınma masraf taleplerinin mahkemece değerlendirilmediğini, 5271 sayılı Kanun 141/3 madde sorumluluğu kusursuz sorumluluk olduğunu, bu kapsamda davacı lehine tazminatın kabulü gerektiğini, Davalı vekilinin temyiz istemi; yargılama giderlerinin hazine üzerine bırakılmaması gerektiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas, 2016/37 Karar sayılı ceza dosyasında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, devletin güvenliğine ilişkin belgeleri temin etme suçlarından 29.01.2013 tarihinde adli kontrol tedbiri uygulandığı, 04.07.2014 tarihinde tedbirin kaldırıldığı, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, adli kontrol tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının adli kontrol tedbiri nedeniyle zarara uğradığı, buna ilişkin yaptığı harcama miktarını gösterir dekontlarını dosyaya sunduğu, bu itibarla 5271 Sayılı CMK'nın 141 ve 142 maddelerinde öngörülen haksız güvenlik tedbirleri koşulları oluştuğundan 2.914,86 TL maddi tazminat ve olaya ilişkin çektiği ceza, acı üzüntünün derecesi, sosyal çevresi ile zedelenen onuru, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, olayın cereyan tarzı da dikkate alınarak hak ve nesafet kurallarına uygun olarak taktiren 4.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat ödenebilecek durumlar sınırlı olarak sayıldığını, bu durumlar arasında "Adli Kontrol" uygulamasına yer verilmediği, davacının tazminin talep ettiği ve İlk derece mahkemesince karar altına alınan zararların adli kontrol uygulamasından kaynaklanması nedeniyle hatalı değerlendirme ile reddi gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2025 tarihinde karar verildi.