Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9919 E. 2026/5568 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9919
- Karar No
- 2026/5568
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1087 E., 2022/1240 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma gerekçesiyle 20.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine yönelik talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davanın reddi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, "...Tazminata konu İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesince 2017/603 E.-2018/254 K. sayılı dosyasının incelenmesinde; davacı hakkında Silahlı Terör Örgütü Üyeliği suçundan yürütülen soruşturma ve kovuşturma sonucu cezalandırılmasına hüküm verildiği, kararın 15.05.2019 tarihinde Yargıtay incelemesinden geçerek onama ile kesinleştiği, kesinleştirme işleminin 29.07.2019 tarihinde yapıldığı, verilen kararda el konulan eşyalara ilişkin hüküm kurulmadığı daha sonra el konulan eşyalara ilişkin ek kararla 30.07.2019 tarihinde iade kararı verildiği, karar gereği dosyada bulunan bazı eşyaların ilgilinin eşine 25.10.2019 tarihinde teslim edildiği, bir adet kameranın ve iki adet sd kartın ise yine İzmir 15.Ağır Ceza Mahkemesince 2017/603 E.-2018/254 K. Sayılı dosyasından verilen ek kararla teslimine karar verildiği; yine davacının eşinin yargılandığı İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/6 E.-2020/54 K sayılı dosyasından 04.02.2020 tarihinde bir adet kameranın ve iki adet sd kartın teslimine ilişkin karar verildiği, kararın 12.02.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme işleminin 20.02.2020 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenlerle el konulan ve dava konusu yapılan tüm eşyaların teslimine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenlerle davacının el konulan eşyalarının teslim edilmemesi nedenine dayalı maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Eşyaların geç teslim edildiği gerekçesi ile ilgili olarak Yargıtay 12.CD. nin 2015/11806 E.-2016/9265 K. ve 2015/1338 E.-2015/19164 K. sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere; Dosya kapsamına göre, davacı ve eşi hakkında Silahlı Terör Örgütü üyeliği suçundan yürütülen soruşturma neticesinde; işlediği suçla ilgili delil niteliğinde olan dijital meteryallere (tablet, cep telefonu,sim kart, kameralı fotoğraf makinesi, sd kart vs..) soruşturma sırasında el konulması, dava sonuçlanıncaya kadar iade edilmemesinde hukuka aykırı bir durum bulunmaması, davacının yargılama sürecinde el konulan dijital meteryallerin ve cep telefonu içeriğinin kopyalanarak kendisine verilmesi yönünde bir talebinin olduğuna dair delil sunamamış bulunması, sonucunda karardan sonra cep telefonunun ve diğer meteryallerin iadesi için davacı veya eşinin mahkemeye veya Cumhuriyet başsavcılığına müracaat ettiğine dair iş bu tazminat dosyasında delil bildirmemesi karşısında, dava sürecinde dijital meteryallerin ve cep telefonunun iade edilmemesinde ve karardan sonra iade hususundaki gecikmede ve davacının telefonu ve diğer dijital meteryaller içeriğini makul süre de bitirilmesi nedeniyle, davacı tarafından iddia ve taleplerini haklı kılacak ve iddiasını ispatlayacak şekil ve nitelikte zarara uğradığına dair, hiçbir somut bilgi ve belge sunulmadığı, bu itibarla maddi tazminata hükmedilemeyeceği anlaşıldığından" gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.06.2026 tarihinde karar verildi.