Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17309 E. 2026/10069 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2470 E., 2022/1682 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret

I. Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçiler ... ve...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanıkların iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve şikayetçiler ... ve...'e yönelik hırsızlık suçlarından mahkûmiyetine dair İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/2470 Esas, 2022/1682 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar hakkında şikâyetçiler ... ve...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; "Sanığın pandemi dönemi içerisinde yoklukla mücade ettiği bir dönemde atılı eylemleri gerçekleştirmesi ve pişmanlığını dile getirmesi sebebiyle suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve suç işleme iradesinin müvekkili hakkında oluşmadığına", sanık ...'un temyiz isteminin, "Şüphenin masumiyet karinesi gereği sanık lehine değerlendirilmesi gerekmesinin ve sanığın cezalandırılabilmesi için suçun işlendiğinin kesin delillerle ispatlanmış olmasının anayasa ve hukukun evrensel ilkeleri ile korunduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/571 Esas, 2018/657 Karar sayılı ilâmında tekerrüre esas alınan ilâmın esas numarası "Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/983-810 esas ve karar sayılı" olarak belirtilmişse de, ilgili ilâmın Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2016 tarihli ve 2016/793 Esas, 2016/810 Karar sayılı ilâm olduğu ve bu durumun maddi hatadan kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.