Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7020 E. 2026/10075 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/3 E., 2026/288 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin; "Gerekçeden yoksun olarak olayın her bir sanık yönünden nasıl gerçekleştirildiği tespit edilmeden, diğer sanıkların beyanlarına üstünlük tanınarak ve müvekkilinin beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğuna, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin gerekçeden yoksun ve hatalı uygulandığına, sanık hakkında etkin pişmanlık ve lehe olan takdiri indirim nedenlerinin hatalı olarak uygulanmadığına, sanığın hırsızlığa konu malzemenin çalıntı olduğunu bilmediğine ve verilen kararın kişiselleştirilmiş ve açıklayıcı olmadığına, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin; "somut bir delil bulunmadan karar verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanığın tekerrüre esas alınan Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarihli ve 2013/652 Esas, 2020/759 Karar sayılı ilâmından dolayı ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede 28.06.2024 tarihli ek karar ile verilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair bendin hükümlerden kaldırılmasına karar verildiği, sanık hakkında adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilebilecek başkaca bir cezanın da bulunmadığı, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın birden fazla hüküm içerdiği, bu hükümlerden en ağır olanın sanık açısından tekerrüre esas alınması gerekirken, Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarihli ve 2013/652 Esas, 2020/759 Karar sayılı ilâmı yazılarak, hangisinin tekerrüre esas alınacağının gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Sanık hakkında Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarihli ve 2013/652 Esas, 2020/759 Karar sayılı ilâmındaki Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c ve 62/1 maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanık hakkında tekerürre esas alınan Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2011 tarihli ve 2010/191 Esas, 2011/15 Karar sayılı kararında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Sanık hakkında Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2011 tarihli ve 2010/191 Esas, 2011/15 Karar sayılı ilâmındaki Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2 ve 29/1 maddeleri uyarınca verilmiş 7 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.