Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8925 E. 2026/5110 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8925
- Karar No
- 2026/5110
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/4486 E., 2022/1293 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, uzun süreli tutukluluk, arama ve elkoyma nedeniyle 3.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, uygulanan koruma tedbirlerinin hukuka aykırı olduğuna, yasal olmadığına ve yeterli gerekçeye dayanmadığına, arama ve el koyma kararlarının ölçüsüz olarak uygulandığına, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/19 Esas, 2018/72 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet kararı verildiği, sözkonusu kararın Yargıtay aşamasında olup henüz kesinleşmediği, davacı ile birlikte yargılaması devam eden 5 sanığın daha bulunduğu, açılan dava ve verilen karar süresi hep birlikte değerlendirildiğinde, tutukluluk süresinin makul olduğu, arama, yakalama, gözaltı, tutukluluk ve tutukluluğunun devamına ilişkin verilen kararların hukuka uygun olduğu, davacının talep ettiği manevi tazminat koşullarının oluşmadığı kanaatine varılmış, bu aşamada dosyaya yansıyan herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bahisle, CMK'nın 141. ve 142. maddelerindeki koşulları taşımayan davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede; Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/19 Esas, 2018/72 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama neticesinde 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyizi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 01.03.2021 tarih ve 2019/5647 Esas, 2021/1704 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onama yoluyla kesinleştiği anlaşılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.05.2026 tarihinde karar verildi.