Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9882 E. 2026/11360 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/721 E. 2024/1612 K. SUÇLAR : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; avukatı olmadığı için kendisini yeteri kadar ifade edemediğine, adli sicil kaydı nedeniyle cezanın yükseltildiğine ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede

Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve birden fazla kişiye yönelik suça konu eylemi gerçekleştirdiğinden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında kurulan hükümde; adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/818 Esas, 2018/269 Karar sayılı ilâmına konu fiili işlediği sırada on sekiz yaşından küçük bulunması, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle mükerrir sayılamayacağı, ancak adli sicil kaydında Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli ve 2020/225 Esas, 2021/290 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR A. 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen "...ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hükümdeki tekerrüre ilişkin kısımdaki "Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/818 Esas, 2018/269 Karar sayılı ilamı" ibaresi çıkarılıp "Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 kesinleşme tarihli ve 2020/225 Esas, 2021/290 Karar sayılı ilamı“ ile 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde karar verildi.