Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8738 E. 2026/4619 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1938 E., 2022/1117 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, İstinaf Mahkemesi kararına karşı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Kanunun 308/A maddesi uyarınca yaptığı itiraz üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/242 Esas, 2021/1103 Karar sayılı ek kararı ile itirazın kabulüne dosyanın yeni esasa kaydedilmesine karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4,1-a 52/2-3-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın suçsuz olduğuna, sanığın hız sınırlarına uyduğuna, kornaya bastığına, sanığın frene basacak zamanının kalmadığına, sanığın kusursuz olduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 08.09.2017 günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, gündüz vakti, havanın açık yolun kuru, yatay güzergahta dönemeç, düşey güzergahta tehlikeli eğimli, iki şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama Devlet karayolu olan Sivas ili ... ilçesi istikametinden Tokat ili ... ilçesi yönüne doğru seyir halindeyken olay mahalline geldiği esnada otomobilin ön kısmı ile ... yönünden karşıdan karşıya geçen ... 'a çarpması sonucu ... 'ın öldüğü, sanığın alınan beyanlarında kazada kusurunun bulunmadığı yönünde savunma yaptığı, dosyada beyanları yer alan tanık ifadeleri de sanık savunması ile aynı yönde olduğu, her ne kadar tanıkların sanığın yakınları olduğu düşünülerek beyanlarının tarafsız olmayacağı şüphesi uyanmış ise de, dosya içeriği de sanık savunmasını doğrular nitelikte olduğunu, her ne kadar soruşturma aşamasında ve Mahkememizce yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarında meydana gelen kazada sanığa kusur izafe edilmiş ise de, söz konusu raporların trafik bilirkişisi tarafından düzenlenmediği, ancak ... Dairsi tarafından düzenlenen raporlarda; ölenin mahallinde karşıdan karşıya geçmeden evvel seyir halinde olan araçları dikkate alması ve ilk geçiş hakkını seyir halinde olan araçlara bırakması gerekir iken bu hususlara riayet etmemiş olup, kontrolsüz şekilde koşarak kaplamaya girmiş ve sanık sürücü idaresindeki otomobilin çarpmasına maruz kaldığı anlaşılmakla dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranarak asli kusurlu, sanığın ise olayın oluş şekli ve mahal şartları dikkate alındığında sanık sürücüye kusur izafe eden bilirkişi raporları isabetsiz bulunmuş, olay yerinin meskun mahal dışı olması, aracın nizamlara aykırı bir şekilde seyir halinde olduğuna yönelik -aracın hasarlı fotoğrafları, araç ve yayanın son konumları incelenerek bir veri olmaması ve müteveffanın geçiş yaptığı yer ve şekli dikkate alındığında sanık sürücünün kusursuz olduğu bildirilmekle sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; kusur raporları arasında çelişkinin giderilebilmesi yönünden yeniden rapor aldırıldığı, İTÜ Ulaştırma Birimi Karayolları ve Trafik öğretim elemanı ve üyelerinden oluşturulan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 17.05.2022 tarihli raporda sanığın, hatalı sevk ve idaresinin, ikinci (tali) derecede etkili olduğu, ölen yayanın hatalı davranışının ise, birinci (asli) derecede etkili bulunduğu sonucuna varıldığı, raporlar arasındaki çelişkiyi gideren ve dosya kapsamı ile uyumluluk arz eden bu bilirkişi raporuna itibar edilerek beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.