Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8654 E. 2025/495 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8654
Karar No
2025/495
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2933E., 2021/1954 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00TL maddi ve 120.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3.312,66 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları maddi tazminat miktarının 641,24TL'ye ve manevi tazminat miktarının ise 1.000,00TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davalı vekilinin temyiz istemi yönünden davalı lehine 692.95 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna, maddi ve manevi tazminat miktarı hesaplamasına adli kontrol altında geçen sürelerin de dahil edilmesi gerektiğine ve hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, faiz ve vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğuna, davacının temyiz talebinin reddine, hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğuna ve sebepsiz zenginleşmeye yol açtığına, kısmen reddedilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/175 Esas, 2018/220 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 30.03.2018-12.04.2018 tarihleri arasında 13 gün gözaltında ve 16.04.2018-04.06.2018 tarihleri arasında 49 gün adli kontrol tedbirinin fiilen infaz edildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.10.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve adli kontrol tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 109/3-j maddesinde düzenlenen konutunu terk etmemek şeklindeki adli kontrol tedbiri nedeniyle tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerektiği, ancak davacının aynı dosyada gözaltında kalması nedeniyle sadece CMK’nın 141/1-e maddesi gereğince gözaltı nedeniyle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 17.11.2021 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilinin 19.11.2021 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, davalı vekilinin hükmü katılma yolu ile temyiz ettiği kabul edilmekle, tebliğnamedeki temyiz kesinlik sınırı ve hükmedilen tazminat miktarı nedeniyle hükmün davalı bakımından kesin olduğundan bahisle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/8654, K. 2025/495, T. 14.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-8654-e-2025-495-k-949be0658cc7