Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/39 E. 2025/799 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1325 E., 2022/1717 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 600.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, suça konu araca haksız yada usul ve yasaya aykırı bir şekilde el koymanın söz konusu olmadığı, el koyma ve tasfiyenin 5607 sayılı Kanun'un 10/2. maddesi gereğince yapıldığı, ceza dava dosyasının içeriğine göre aracın suçta kullanıldığı, bu durumda tazminat davasına konu edilmesi gereken alacağın, araç maliki olan davacı ile mahkumiyetine karar verilen sanıklar arasında genel hükümlere göre açılacak tazminat davasına konu edilmesi gerektiği, dolayısıyla 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde belirtilen tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının iyi niyetli 3. kişi konumunda olduğuna, mülkiyet hakkının ihlal edildiğine, uygulanan el koyma tedbirinde orantılılık bulunmadığına, keza Ceza Mahkemesince de aracın müsaderesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulduğuna, davacının ihale ve tasfiyeden haberdar olmadığına, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1951 Esas – 2021/731 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 3. kişi konumundaki davacıya ait ... plakalı araca, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaçak sigara taşımada kullanıldığı ve aynı Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca ikinci kez suçta kullanılmış olması nedeniyle fiili olarak alıkonulmak suretiyle 05.05.2017 tarihinde el koyma kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda araç hakkında müsadereye yer olmadığı kararı verildiği, anılan kararın 20.10.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya edilmediği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.01.2025 tarihinde karar verildi.