Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/443 E. 2025/742 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/443
Karar No
2025/742
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/712 E., 2022/1062 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 109/3-j maddesi kapsamında konutu terk etmemek suretiyle haksız adli kontrol nedeniyle 30.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın adli kontrol kararının verildiği tarihten işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız adli kontrol nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, en azından uygun bir manevi tazminata hükmedilmesine, adli kontrol nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/49705 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacı hakkında hırsızlık suçundan 30.09.2021-11.11.2021 tarihleri arasında 42 gün hakkında konutu terk etmemek şeklinde adli kontrol tedbiri uygulandığı, yapılan soruşturma sonunda ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 17.12.2021 tarihinde kesinleştiği, tedbir tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak adli kontrol tedbirinin tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı, bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/443, K. 2025/742, T. 21.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-443-e-2025-742-k-e1a6edf83873