Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9541 E. 2025/320 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/232 E., 2022/1908 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin sürücü belgesine 6 ay süreyle hukuka aykırı şekilde el konulması nedeniyle 100.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın idari işlem tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebi üzerine, el koyma işleminin idari işlem kapsamında, usulüne uygun olarak yapıldığı ve el koyma işleminden 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme sebebiyle hükmün usulden bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/203 Esas – 2020/60 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yargılandığı, bu kapsamda alkollü olarak araç kullandığının tespiti ile idari para ceza kesilerek, geçici olarak sürücü belgesinin geri alındığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.02.2020 tarihinde kesinleştiği, davacının yargılama dahilinde gözaltında ya da tutuklu kalmadığı, idari para cezası ve sürücü belgesinin geçici süre ile geri alınması işlemine yönelik Mersin 1. Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edildiği ve her iki işlem hakkında da talebin reddine karar verildiği, haksız el koyma nedeniyle tazminat taleplerinin asıl davanın sonuçlanmasının gerekmediği, haksız el koymaya ilişkin işlem tarihinin 25.02.2019 olduğu, CMK'nın 141/1-j maddesi kapsamında el koyma tedbiri nedeniyle tazminata hükmedilebilmesi için el koyma işleminin hukuka aykırı olması gerektiği, dava konusu ehliyete el koyma işleminin ise usulüne uygun olarak yapıldığı ve el koyma işleminden 1 yıllık yasal süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Dava konusu sürücü belgesinin geçici süre ile geri alınması işleminin Kabahatler Kanunu kapsamında idari bir yaptırım olduğu, CMK'nın 141/1-j maddesi uyarınca yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiş ise de; bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, CMK'nın 141/1-j maddesi uyarınca yasal şartların oluşmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.